Θα αντιστέκομαι στην ανηθικότητα
φανερώνοντας στο πρόσωπο μου
την έκφραση της βαθιάς απέχθειας
χωρίς την παραμικρή παραμόρφωση
σαν τα δήθεν όμορφα χαμόγελα
που μου προκαλούν την αίσθηση ναυτίας
με την έντονη τάση για εμετό
Θα αντιστέκομαι μόνος και ακέραιος
διότι χρειάζεται το σθένος
ενός αποφασισμένου μοναχικού λύκου
για να αντισταθείς σε μια ξεπεσμένη αγέλη
Και θα στέκομαι όρθιος σαν γυμνό από φύλλα δέντρο
που μοιάζει να μην έχει ζωή στους γύρω του
όμως αντιστέκεται στα χτυπήματα του ανέμου
ενώ οι ρίζες του βρίσκονται βαθιά μέσα
στις λεπτές σχεδόν αόρατες σχισμές ενός βράχου
Και θα δημιουργώ Ζωή αντί να σας μάχομαι
αυτή η συνετή αίσθηση αντίστασης
χωρίς να στάξει μια στάλα αίμα
Διότι δεν σκοπεύω να σπαταλήσω
στον κόσμο τον δικό σας
τίποτα απολύτως από την ενέργεια μου
για να μην γίνω ποτέ δικό σας απεχθές ομοίωμα
ένας ακόμη φοβισμένος ανθρωπάκος
που παίρνει κάποια αίσθηση αξίας η ζωή του
μονάχα όταν νιώθει πως ανήκει σε ένα σύστημα!
Ανήκω στους ανθρώπους εκείνους
τους κρυφούς διασώστες της μνήμης
στους δημιουργικούς καταφατικούς συλλέκτες ιδεών
φιλοσοφικών ρευμάτων, και ιδεολογικών μαχητών
στους αφανούς ήρωες της μοναχικής θλίψης
και της δυναμικής πάντα επιστροφής στον κόσμο
ύστερα από κάθε τους υποθετικά χαμένη μάχη
διότι ο αντιστασιακός δεν χάνει ποτέ στην πραγματικότητα
παρά μόνο εκείνος που έχει παραιτηθεί στωικά
διότι τον κούρασε για πάντα η θέση του στον κόσμο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου