Καλώς Ήλθατε!

Το παρόν ιστολόγιο έχει ως σκοπό την προβολή της ποίησης, έχοντας για οδηγό την προσωπική μου αγάπη. Επίσης δημιουργήθηκε με την επιθυμία της ανταλλαγής απόψεων και την επικοινωνία ανθρώπων με κοινά πάθη και ανησυχίες. Η όλη ιδέα της δημιουργίας αυτού είναι να δοθεί βάρος ιδιαίτερα στον ελεύθερο στοχασμό.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

16/5/18:

Είναι η μνήμη μου ένας νεκρός
που του πετάνε τα πράματα του
Δεν λογαριάζει κάθε ανύπαρκτος
τι αξία έχουν τα πλήγματα του

Σκόρπια και πεταμένα δω κι εκεί
μαρτυρούν τα τόσα ξένα χέρια
Βεβήλωσαν άσκοπα καθετί
που στοιχειώνει μια μορφή αιθέρια

Λένε πως δεν έχουν πια αξία
τα προσωπικά αντικείμενα
Όμως αποκτούν πάντα ουσία
αρκεί στη ζωή κάτι να σήμαινα

Όπως εκείνα που κρύφτηκαν
περίεργα μάτια να μην τα δουν
Σε συρτάρι μυστικό κλειδώθηκαν
με ελπίδα στο χρόνο να σωθούν

Και αν κάποιο χέρι άξαφνα
κρατούσε ως δώρο αντικλείδι
μερικά ποιήματα περίτεχνα
αποκάλυψε κάθε φτιασίδι

Η μνήμη μεθώντας απόκτησε
μια κάποια τρελή προσδοκία
να νιώθει τα χάδια πεθύμησε
Ώ τι πλούσια, φαιδρή φαντασία

Για όσο θα υπάρχει ανάγκη
μνήμες με κάποιον να μοιραστείς
Στέκεσαι στην άκρη σε φαράγγι
είτε θα πέσεις, είτε θα σωθείς

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

14/5/18:

Κάποιοι στη ζωή ψάχνουν μια Βεατρίκη
για να νιώσουν της ζωής το μεγαλείο
Ποιητές με αγέρωχο ύφος στη δίκη
υπερασπίζουν λένε, ένα αστείο

Είναι οι λίγοι ανάμεσα στους πολλούς
που επιλέγουν να ζουν μια κωμωδία
Άγνωστοι τους αποχαιρετούν σαν νεκρούς
και στήσανε νωρίς πένθος παρωδία

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

7/5/18:

Δεν έχεις μάθει να γιατρεύεις τις πληγές
αυτές που άφησες για πάντα ανοιχτές θα μείνουν
Αγάπης λόγια σβήσανε στις αμμουδιές
Η θάλασσα μου πήρε όσα ήθελα να γίνουν

Με ακολουθεί ένα σύννεφο που στάζει

οι σταγόνες πάνω στα μάτια μου βασανιστήριο
Ακόμη μια φορά η σκέψη διχάζει
το συναίσθημα πλέον καθημερινό μαρτύριο

Τα δάκρυα που κύλησαν δεν βρήκαν δρόμο

και κάθε έδαφος που πατώ σημάδι αφήνω
Τα χέρια μου για καιρό κοιτάζω με τρόμο
με μαχαίρι τα αρχικά σου στο δέρμα μου ξύνω

Είμαι καιρός που ταιριάζει στην εποχή

χαίρομαι, λάμπω, και ύστερα ξανά όμως κλαίω
Γιατί με άφησε μια αλλιώτικη ζωή
αναρωτιέμαι αν μου άξιζε, και καταρρέω

Γνωρίζω μικρές στιγμές μα δεν μου αρκούν

θέλω να ξαναζήσω μια σύντομη καταιγίδα
Το καλοκαίρι άξαφνα να καραδοκούν
πάθη και έρωτες κι ας ήτανε ξανά παγίδα

Έχει πέσει νεκρή κάθε μου ελπίδα

οι άνθρωποι διστάζουν να ρισκάρουν στην αγάπη
Μην πληγωθούν και χάσουνε μια παρτίδα
είναι σκιές που τρέφονται από κάθε αυταπάτη

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

26/3/18:

Η ευτυχία μου
δεν βρίσκεται στις ανεκτικές
και συμφεροντολογικές σχέσεις σας
Στην επισημότητα με την οποία
προσπαθείτε απεγνωσμένα να κρατήσετε τον άλλο
στη νομιμότητα των υπογραφών σας
και στους όρκους σας ενώπιον μαρτύρων
Η ευτυχία μου δεν βρίσκεται
στον μελλοντικό σχεδιασμό
στις ανύπαρκτες υποσχέσεις
και στις απόλυτα συνηθισμένες σας στιγμές
δίχως πάθος, έρωτα και αγωνιώδη αναμονή
Δεν βρίσκεται στις συμφωνίες των ενηλίκων
και στις εφήμερες σχέσεις
Δεν βρίσκεται στις πανικόβλητες αποφάσεις
εξαιτίας ακόμη μιας κοινωνικής υποχρέωσης
και στα καλοστημένα χαμόγελα
της υποκριτικής κοινωνικότητας σας
Ή στο περιττό ξόδεμα χρημάτων
στην προσπάθεια να εξαγοράσετε
χαμόγελα, λόγια και γλοιώδεις χειραψίες
Η ευτυχία μου βρίσκεται
στην συνετή λιτότητα
και στην μη σχεδιασμένη ζωή
Στα ελάχιστα αλλά ενθουσιώδη χαμόγελα
και στις απλόχερες αγκαλιές
Στον κοινό ευγενικό σκοπό
και στην διαρκή επιθυμία να φύγεις
μακριά από αυτόν τον κόσμο
Κρατώντας όμως σφιχτά ένα χέρι
και ονειροπολώντας μέσα σε μια αγκαλιά
για τη δημιουργία της δικής σας πραγματικότητας
Κανένας αληθινός άνθρωπος
δεν σκύβει μπροστά στην κοινωνική υποταγή
και δεν του επιλέγουν την ευτυχία του!
Παίρνει τις αποφάσεις που του επιτρέπουν
να ρισκάρει τα πάντα
για να μπορέσει να αισθανθεί τον Έρωτα
μέχρι το τελευταίο κύτταρο της ύπαρξης του!
Μόνο με αυτόν τον τρόπο
κερδίζει το δικαίωμα να χαρεί
αλλά ακόμη και να θρηνήσει αργότερα
αυτο που δεν διαρκεί για πάντα!
Ο αληθινός άνθρωπος
δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν
για την ιδιαίτερη χαρά του!