28/6/23:
15:20
Δεν είναι οι σχέσεις φθορά, και να παραμελείς
συνεχώς τον πικρό εαυτό σου
Να είναι επικίνδυνο το να είσαι αφελής
να ονειρεύεσαι είναι θεμιτό σου

Δεν είναι οι σχέσεις για να μην είσαι εραστής
κάθε βράδυ να χάνεσαι στο κενό σου
Να ξαπλώνεις με κάποιον που αν κάποτε χρειαστείς
να είναι απών, το μεγάλο παράπονο σου

Δεν είναι οι σχέσεις ο προσωπικός σου έπαινος
μια διαρκή μάχη με κομένη ανάσα
και κάθε σας βράδυ να καθρεφτίζεται ισχνός
ο εαυτός σου πάνω στη θάλασσα

Δεν είναι οι σχέσεις για να είσαι πάντα εκτός
από σημαντικές στιγμές που γίνονται μνήμες
Να σε κάνει ο άλλος να νιώθεις μικρός
και να σου ρίχνει για τα πάντα μόνο ευθύνες

30/12/23: 11:15

Τι κρίμα!

Να κοιτάζεις μια θάλασσα

που δεν μπορείς να κολυμπήσεις

Έναν ουρανό που δεν μπορείς να πετάξεις

Μια γη που δεν μπορείς να περπατήσεις

δίχως φόβο

Τι κρίμα! Πόσο κρίμα!

Να νιώθεις πως ανήκεις

εκεί που δεν μπορείς να φτάσεις!

Να νιώθεις ξένος στον ίδιο τον κόσμο

που σε δημιούργησε

Ένας παρείσακτος ταξιδιώτης

του ανέφικτου

Ένας ποιητής άγνωστος

σε φίλους που δεν θα γνωρίσεις ποτέ

σε σχέσεις που δεν θα τις τραγουδήσεις ποτέ!

Κι όμως έχεις ήδη γίνει

κάποιος υπαρκτός μέσα στον κόσμο

χωρίς να το έχεις αντιληφθεί

Διότι κάθε πραγματικότητα

ξέρει πως να σε απομονώνει

Να σε γεμίζει ενοχές ξένες

διότι δεν βρίσκει η αθλιότητα

πραγματικές κατηγορίες

για τους τολμηρούς διαβάτες

άγνωστων δρόμων!

Και το κρίμα στο λαιμό

επίδοξων κλεφτών ευτυχίας

χάρη στην ανέχεια

και την πονηρή κατηγορία

όσων ζουν ως ξενιστές

στα μυαλά των τίμιων

εραστών του συνειδητού

που τόλμησαν ως άξιοι

να βάλουν τέλος στην αυτολύπηση!

11/12/23: 16:41

Πάντοτε μου άρεσαν οι λέξεις!
Τα όμορφα λόγια που ομορφαίνουν τη ζωή!
Οι λέξεις από μόνες τους
δημιουργούν συναισθήματα
Μια ατμόσφαιρα μοναδική
και όλη η ασχήμια
της ανθρώπινης φύσης
εξαφανίζεται με λόγια απλά
όπως σε θέλω
σε ποθώ
μου λείπεις!
Και όταν η ανάγκη για έκφραση
συνδυάσει τις λέξεις
σε μια περίτεχνη και ευφάνταστη 
έκλαμψη του νου
Αυτό συμβαίνει διότι το ερέθισμα προέρχεται
είτε από την αναπάντεχη οδύνη
κάποιας θλιβερής διαπίστωσης
Είτε από κάποια άξαφνη
εύθυμη κατάσταση ευθύνης!
Να μπλέκεις τις λέξεις
όπως μπλέκουν τα δάχτυλα τους
οι ερωτευμένοι εραστές
τη στιγμή που τα κορμιά τους
μπερδεύονται κατά την αναζήτηση
της αίσθησης ψευδαίσθησης
της θεϊκής υπόστασης!

4/12/23: 00:08

Απέραντη μοναξιά!

Σαν τη γραμμή του ορίζοντα

που κοιτάζω επίμονα

καθώς εξαφανίζεται σιγά σιγά

εκείνα τα φθινοπωρινά σούρουπα

τις στιγμές που μου κάνει παρέα

η θάλασσα με τον φλοίσβο της

Εγκαταλελειμμένος, κενός

σαν παλιό ερημωμένο σπίτι

που πέθαναν οι ιδιοκτήτες του

και δεν το επισκέπτεται πια κανείς!

Με εκείνα τα κλειστά ξεθωριασμένα παράθυρα

και τις σκουριασμένες κλειδαριές στις πόρτες

Με τον ίσκιο του βαρύ σαν μνήμες

να πέφτει αθόρυβα πάνω

σε βρόμικα σπασμένα πεζοδρόμια

Νιώθω υπαρκτός μονάχα όταν

υπάρχει η αίσθηση του πόνου!

Και η θέληση διαφυγής

από μια κοινότοπη πραγματικότητα!

Ποιος ριψοκινδυνευει διαρκώς

το να επιστρέφει γυμνός

στα εθελουσία βασανιστήρια

των βιωμάτων του;

Μονάχα όποιος έχει την θέληση

να γλιτώσει τον εαυτό του

από την εθελούσια έξοδο

σε έναν τόσο έντονα λευκό κόσμο

Όπως εκείνον που καταπίνουν

οι αχτίδες ενός αφιλόξενου Ήλιου!

15/11/23: 20:05

Ποιος έκανε τη ζωή μου

ένα αφόρητο μακρύ ταξίδι

και ύστερα ξαπόστασε

σε ένα ξέφωτο

σε άγνωστο δάσος

όπου η φύση σε καλεί

εσένα προσωπικά

για να σε γαλουχήσει

Ποιος θα κάνει τη ζωή ενός άλλου

να δει αυτά που είδε

με μάτια δακρυσμένα

και να σταθεί σε έρημη ακτή

με τους γλάρους να αναφωνούν

για τα όσα είδαν να πεθαίνουν

και από ψηλά να πέφτουν

σαν πέτρες στην θάλασσα

οι βαριές μας σκέψεις

που πέταξε ένα παιδί θαρρώντας

να πάνε μακριά οι οδύνες

ενός μοναχικού ονείρου

Ποιος άραγε πληγώθηκε

από κάποιον άγνωστο κακεντρεχή;

Διότι αυτή είναι συνήθως

δουλειά των όσων γνωρίσαμε! 

Και ύστερα είδαμε ως μόνη επιλογή

την άχαρη απομόνωση

σε κάποιο σπίτι

με μόνιμα κλειστά παράθυρα

Ή σε κάποια σκληρή ιδεολογία

που απομακρύνει τους ανθρώπους!

Δεν έχουν λοιπόν δικαίωμα να μιλούν

όσοι δεν τόλμησαν καν

να μπουν έστω νοητικά

στα σκοτεινά δωμάτια

που δημιούργησαν οι μνήμες!

11/11/21: 17:57

Και ξεκινούν δύο άνθρωποι μαζί

ο ένας για τον άλλο

με αυταπάρνηση

ο ένας μέσα στον άλλο

με ανιδιοτέλεια

Και καταλήγουν σύντομα

ο ένας πάνω από τον άλλο

με δηλητηριώδη εγωκεντρισμό

ο ένας πίσω από τον άλλο

με διαρκή εκφοβισμό

Και αυτό το ονομάζουν σχέση!

Αν δεν ξεχνάς τον εγωισμό σου

κοιτάζοντας δυο μάτια

με τον θαυμασμό δύο αστεριών

Αν δεν πονάς τη στιγμή που ο άλλος ματώνει

Αν δεν νιώθεις χαρά με την χαρά του

Και η αγκαλιά έχει το νόημα της προσφοράς

και όχι της απόγνωσης

Τότε δεν μπορείς να ξέρεις

τη σημασία της πραγματικής Αγάπης!

Και να θυμάσαι φίλε μου

όταν τελειώνεις

γεμάτος απόλυτη ικανοποίηση

να παραμένεις μέσα της

ώσπου να καταλαγιάσει το πάθος

Και έτσι παραλυμένος

ύστερα από την τόση ένταση

να ξεκουράζεις το σώμα σου

παραμένοντας εγκλωβισμένος

ανάμεσα στα πόδια της

ενώ ταυτόχρονα την αγκαλιάζεις

με όλο σου το Είναι!

Κάπως έτσι νιώθεις επιτέλους

πως δεν είναι μάταιη η ζωή!

31/10/23: 21:25

Οι δυστυχισμένοι άνθρωποι

Βρίσκουν μια δουλειά

Αφοσιώνονται πλήρως στη δουλειά

Δίνουν τα πάντα για μια δουλειά!

Ζουν μόνο για τη δουλειά!

Και ύστερα, δεν τους θυμάται κανείς!

Ούτε για τον χρόνο που ξόδεψαν

Ούτε για τις θυσίες που έκαναν

Ούτε για τα προβλήματα υγείας που δημιουργήθηκαν

Ούτε ακόμα για την καριέρα που έκαναν!

Φρόντισε να σε θυμούνται

για τον χρόνο που δεν έδωσες στη δουλειά σου!

Το να είσαι απλώς ένα γρανάζι του συστήματος

είτε είσαι το μικρότερο

είτε είσαι το μεγαλύτερο

Και πάλι γρανάζι είσαι!

Μην επιτρέψεις στην καθημερινότητα

να καθορίζει την δήθεν ελευθερία σου

το πόσο μήκος έχουν οι αλυσίδες σου!

Οι μικρότερες είναι για τους χαμηλόμισθους

οι μακρύτερες για τους υψηλόμισθους

Όσο πιο μακριά σε αφήνουν να πας

τόσο πιο ελεύθερος νιώθεις ανόητε!

Και για αυτή την αίσθηση της απόστασης

είσαι ικανός να πράξεις με δόλο

Να φοράς αυτό το κουραστικά

υποκριτικό χαμόγελο καθημερινά

Και να επιστρέφεις τόσο άδειος συναισθηματικά

σε ένα σπίτι όπου σε περιμένει υπομονετικά

η απραξία εξαιτίας της κούρασης!

Η υπερβολική αφοσίωση σε μια δουλειά

είναι οι φίλοι που δεν έχεις

ο έρωτας που δεν ζεις

η απουσία ενδιαφερόντων

δραστηριοτήτων εκείνων που σε αναπτύσσουν

που σε μαθαίνουν να αγαπάς τον Εαυτό σου!

Όσο λιγότερο αγαπάς τη ζωή που κάνεις

τόσο περισσότερο δουλεύεις!

Δεν είναι απλώς θέμα επιβίωσης

Είναι τα κενά που καλύπτεις πρόχειρα

με τραυμαπλάστ στο χρώμα του δέρματος σου

Για να μην βλέπουν οι άλλοι πόσο ματώνεις

από τα καθημερινά κοψίματα

που σου προκαλούν αιχμηρές συμπεριφορές!

30/10/23: 1:20

Αν θέλεις να φύγεις πλήρης ημερών

για το τελευταίο άγνωστο ταξίδι

χωρίς επιστροφή

Φρόντισε να μην είναι το πρώτο

και τελευταίο σου!

Φρόντισε να μην επιλέξεις να πεθάνεις γέρος

σαν να είναι ο μόνος στόχος που είχες

καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής σου

ξεχνώντας παράλληλα να Ζήσεις!

Φρόντισε να κάνεις αυτό που επιθυμείς

Να χαίρεσαι σαν παιδί

όταν ανακαλύπτει κάτι νέο

κάτι που το ενθουσιάζει

και απολαμβάνει πραγματικά!

Ένα παιδί που δεν έχει δόλο

κάποιο σχέδιο ή κάποιο στόχο

Ανταγωνιστική καταστρεπτική φύση

ή εγωκεντρική αίσθηση

δήθεν σπουδαιότητας!

Να μην φοβάσαι τη λύπη!

Ζήσε ως το τέρμα κάθε σου συναίσθημα

Φρόντισε με ιδιαίτερη ευλάβεια

να νιώσεις έστω έναν μεγάλο έρωτα

ακόμη και αν χρειαστεί να πεθάνει κάτι μέσα σου

από δική σου επιλογή!

Τουλάχιστον θα έχεις κάνει έρωτα

από Αγάπη και όχι από ανάγκη!

Δέσου με ανθρώπους

ακόμη και αν πονέσεις ύστερα

Είναι ο μόνος τρόπος να γευτείς τη ζωή!

Μην αλλάξεις για κανέναν!

Είναι ο μόνος τρόπος να μην χάσεις τον εαυτό σου

σε αυτό το λαβύρινθο αρνητικών συνθηκών

και αρνητικών συναισθημάτων

Κανείς δεν φοβάται το τέλος

παρά μόνο για αυτό που δεν κατάφερε να γίνει!

Αν είσαι ζωγράφος πιάσε πινέλο

χωρίς να φοβάσαι να λερωθείς από χρώματα

Αν είσαι ποιητής κράτησε γερά ένα στυλό

χωρίς να φοβάσαι για όσα εκφράσεις

Ό,τι και αν είσαι, ανακάλυψε το!

Επέτρεψε στον Εαυτό σου να χαρεί

αυτό που δεν σου έμαθε κανείς για εσένα!

Κι ύστερα φύγε γεμάτος αναμνήσεις

στον κατάλληλο χρόνο!

Ουδείς δεν μπορεί να νικήσει το θάνατο

Όμως είναι εφικτό να νικήσει την ανυπαρξία!

20/10/23: 00:21

Ο ποιητής είναι μόνος του!

Πολλές προσωπικότητες κερδίζουν μονάχα

σε μια τέτοιας ποιότητας ζωή!

Υποβιβασμένες σε μικρούς εαυτούληδες

Κατακερματισμένες ανυπόστατες προσωπικότητες

σε κατάλληλους καιρούς προσαρμοσμένες

όπου η κοινωνική εικόνα

είναι η μόνη που έχει κάθε αξία

δοσμένη από ταιριαστές μάσκες

Τρομακτικά ευχάριστες

με ένα κατάλληλο αγαλμάτινο πλατύ χαμόγελο

προς όλες τις κατευθύνσεις!

Δεν θα χάσω τον χαρακτήρα μου

για χάριν της όποιας πρόσκαιρης απόλαυσης!

Μήτε για να αποφύγω τις συχνές αναφορές

στα όσα με πνίγουν βίαια

καθώς ξαγρυπνώ σαν νεκρούς τις αναμνήσεις

μιας απεχθούς πραγματικότητας!

Και ο ποιητής είναι μόνος του...

Πάντοτε ήταν μόνος του!

Κλεισμένος σε φανταστικούς λαβυρίνθους

στις αυλακώσεις του μυαλού του...

Κλεισμένος σε μικρά σκοτεινά σπίτια

γεμάτα χαρτιά πεταμένα δω κι εκεί

σαν αποτυχημένα σήματα sos

για έναν κόσμο που δεν τα βλέπει!

Έναν κόσμο δίχως ίχνος ενσυναίσθησης

που συνεχώς παλεύει εγωιστικά

για να σώσει ένα κορμί

στερεμένο από αίμα και από ανάσα!

Ένα κομμάτι κρέας που έχει τη δύναμη

να προχωρά στα δυο του πόδια

αλλά επιλέγει τα χέρια του να κρέμονται

μουδιασμένα από την αχρηστία, σαν παράλυτα 

αντί να αγκαλιάζουν δυνατά!

Για αυτό τον λόγο ο ποιητής ήταν πάντα μόνος του!

Αρνήθηκε να παρομοιάσει τον άνθρωπο

με αυτή την ακραία σαδιστική δημιουργία

ενός όντος που προτιμά να υποφέρει πραγματικότητες

από το να εναντιωθεί με σθένος στην ασχήμια!

Κάθε άνθρωπος παίρνει λοιπόν την όψη που του αξίζει!

Επέλεξε αν θα είσαι ένα τέρας

ή κοπιαστικά σεβαστό δημιούργημα

μιας ένδοξης φύσης!

16/9/23: 21:16

Δεν θέλω να ζω σαν μια εξοστρακισμένη σφαίρα

διαρκώς αυτός ο κόσμος να βυθίζεται στη θλίψη

Nα θεωρήσω δεδομένο πως κάθε ημέρα

θα με βρίσκει σύμφωνο με την κοινή αντίληψη

Η συχνή βία να μου φαίνεται φυσιολογική

ο νέος κόσμος που φτιάχνουν, γεμάτος κακά νέα

Με μαεστρία, πάντα με γνώμονα τη λογική

δίχως ανθρωπιά δημιουργούν τον κόσμο ενιαία

8/9/23: 14:06

Δεν υπάρχουν όπως λένε, βιβλικές καταστροφές

Μόνο αναλγησία, όλα από χέρι βαλμένα

ο κόσμος σώζεται δειλά, ξανά στις παρυφές

Δεν υπάρχουν τόσα πολλά γεγονότα τυχαία

τα πάντα είναι σοφά, από καιρό μελετημένα

Αχ ανθρωπάκο, δεν έχεις παραμικρή ιδέα

Δεν υπάρχει η κακή τύχη, και η κακιά στιγμή

Μόνο για τους φτωχούς είναι πάντα επιλεγμένα

όλα τα βάσανα στη γη, και η διαρκής παρακμή

Χωροταξικά επιβεβλημένη καταστολή

Αστυνομοκρατία έχουμε ήδη 14 χρόνια

κατηργημένη παράνομα, του λαού η βουλή

Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει πλέον αξία

είναι μια αίσθηση βάρους, που κρατάει αιώνια

άμεσα εκμεταλλεύσιμη από κάθε εξουσία

Μόνο ένας πεισιθάνατος και άδοξος λαός

έχει κοντή μνήμη, ανάξιοι, σκακιού πιόνια

πέφτει στο κρεβάτι ήσυχος, νικημένος, νεκρός

Εσείς όλοι που εύκολα γεγονότα ξεχνάτε

σπάνια κάποιος συνετός, λυπημένα διερωτάται

Ποιος ο λόγος να επαναλαμβάνεις την ιστορία

και να βρισκόμαστε συνεχώς σε λάθος πορεία

1/9/23: 20:56

Η ποίηση δεν είναι για τους ηλικιωμένους!

Όπως εκείνοι που αφοσιώνονται σε μια θρησκεία

υπό τον φόβο του θανάτου

Εκείνοι που από ανία πλέον

θέλουν να ασχοληθούν με κάτι

Δεν είναι για εκείνους

που αγορεύουν ασταμάτητα

στη δύση της ζωής τους

και συμβουλεύουν τους νέους

για τα όσα δεν έζησαν οι ίδιοι!

Η ποίηση είναι για αίμα που βράζει!

Παρορμητικότητα εφηβική

και θάρρος νεανικό!

Με κούρασε το να βλέπω

ρυτιδιασμένους ανθρωπάκους

με κοστούμια καθαρά

και μούσια που προδίδουν σοφία!

Θέλω το νέο με τα ανάρμοστα ρούχα

να γράφει καθισμένος πάνω

σε ένα ζωγραφισμένο παγκάκι

παρακολουθώντας τη θάλασσα τις νύχτες

Εκείνον που στέλνει μηνύματα ζωής

επειδή ξέρει πως να ζει!

Τον ηθικό μοναχικό διαβάτη στους δρόμους

που ξεχύνεται με την ορμή ενός πλήθους

κατά της κάθε αδικίας!

Εκείνον που δεν ντρέπεται

για την μοναδικότητα του

σε έναν κόσμο που ανέχεται την διαφωνία

ως προβολή μιας σύγχρονης κοινωνίας!

Θέλω το νέο που γράφει για να στείλει

ένα μήνυμα στον κόσμο που δεν του αρέσει

Διότι μόνο οι νέοι έχουν κάθε δικαίωμα

να μην τους αρέσει η πραγματικότητα

επειδή έχουν το χρόνο να την αλλάξουν!

Δεν είναι η μοιρολατρία των ηλικιωμένων

ικανή για οποιαδήποτε αλλαγή!

Μονάχα το πάθος σε χέρια καθαρά!

Ταμπουρωθείτε στα σπίτια σας λοιπόν

εσείς με τα σιδερωμένα κοστούμια!

Η σοφία σας δεν αρκεί να ταράξει τα νερά

Αδύνατο να αντιμετωπίσετε

την κακοήθεια των ανθρώπων

με τη δική σας ευγλωττία!

Χρειάζονται μονάχα δυνατές καρδιές

και λόγια σταράτα

από νέους ανθρώπους με όραμα

την εγκαθίδρυση της ομορφιάς

στις συνειδήσεις των ανθρώπων!

22/8/23: 21:40

Σήμερα κρέμεται στον ουρανό

ένα κατακόκκινο φεγγάρι

σαν απαγχονισμένο ομοίωμα του ανθρώπου

που ανήμπορο να κάνει οτιδήποτε

παρακολουθεί με λευκά μάτια

την πατρίδα του να καίγεται!

Δυσκολία αναπνοής, μυρωδιά καμένης γης

αιωρούμενες στάχτες

που φαίνονται στα φώτα των δρόμων

σαν τρομακτικά

μικροσκοπικά φαντάσματα

αλλόκοτων ιστοριών της νύχτας

Και ένας υπόκωφος ήχος της φύσης

που ουρλιάζει σε άγνωστες σε εμάς συχνότητες!

Αλλά εμείς που ζούμε στο τσιμέντο

που περπατάμε σαν άλογα όντα

με σκέψεις οργισμένες και για αυτό το κακό

Απλώς παρακολουθούμε για ακόμη μια φορά

στιγμές αγωνίας των άλλων

σαν να ζούνε σε άλλη χώρα!

Γίνε μέρος του προβλήματος

και θα γίνεις η λύση του!

Πάρε την ευθύνη στους ώμους σου επιτέλους!

Γίνε Άνθρωπος όπως δίδασκαν κάποτε

σε αυτά τα ιερά χώματα

πλέον καλυμμένα από νεκρά όνειρα

μαύρες ελπίδες όπως οι στάχτες!

13/8/23: 22:14

Μοναχικό σώμα

που δεν σε αγγίζουν

χέρια και χείλη!

Δεν ταράζουν την ηρεμία σου

και την σιγουριά σου

ούτε μια στιγμή!

Και ό,τι αισθάνεσαι

μια αμυχή στην μνήμη

και στην ψυχή σου

που δειλοί προσπερνούν

σαν να μην ήρθαν

ποτέ στη ζωή σου!

Ποτέ δε νοιάστηκε κανείς

αν υποφέρεις

αν ξοδεύεις χρόνο αγγίζοντας

ο ίδιος τον εαυτό σου

φαντασιώνοντας αισθήσεις έντονες

τρυφερότητα που δεν ένιωσες ποτέ

ή ίσως κάποτε

για σύντομο χρονικό διάστημα

Ποτέ δε ρώτησε κανείς

αν μίσησες την εικόνα που έβλεπες

στον καθρέπτη σου κάθε πρωί

Αν μίσησες κάποτε

την ίδια σου την ύπαρξη

τόσο πολύ που θέλησες

να κάνεις κακό σε εσένα!

Όλοι περαστικοί!

Φίλοι και έρωτες!

Στέκεις βουβός πλέον

Να κοιτάζεις ένα τοίχο

αντί για ένα παθιασμένο βλέμμα

Να κοιτάζεις ένα παράθυρο κλειστό

την ημέρα

χωρίς να γνωρίζεις

αν όντως είναι ημέρα!

Δεν λες κουβέντα

όταν βρίσκεσαι

ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους

Ή μιλάς ασταμάτητα σε συγκεκριμένους! 

Όλοι βουβοί παρατηρητές

όποτε υποφέρεις

Ανέκφραστα βλέμματα

σταυρωμένα χέρια

Καμία προσπάθεια ενσυναίσθησης

επειδή φοβούνται να δείξουν ευάλωτοι

σε μια κοινωνία που καταδικάζει

την έκφραση συναισθημάτων

ως αδυναμία ασυγχώρητη!

Όλοι μόνοι τους στην πραγματικότητα

αρκεί να δείχνουν δυνατοί

δύσκολα προσβάσιμοι

Υποκριτές εξαιτίας της δειλίας τους

διαδίδουν την εύκολη επιβίωση

ως επιβράβευση!

22/7/23: 00.23 Για την Μ. (Φλώρινα)

Εσύ γλυκό χαμόγελο

και μάτια λαμπερά που δεν εξαπατούν

Μοναδική ανάμεσα στους ανθρώπους

Ξεχωρίζεις σαν λουλούδι το καλοκαίρι

ανάμεσα στα ξερά πλέον χόρτα

που ο άνεμος φυσώντας καυτός

αγγίζει το σώμα μου που αναζητά

λίγη δροσιά απεγνωσμένα

Πόσο θα ήθελα να φιλήσω τα λεπτά αυτά χείλη

να ηρεμήσω απλώς ακούγοντας

τη χροιά της φωνής σου!

Και ύστερα να μην έχει σημασία

η παροδικοτητα της αίσθησης

πως είσαι δικιά μου

με την έννοια βέβαια της κατάκτησης

και όχι της κατοχής!

Θα φύγει το καλοκαίρι αυτό

δίχως να αντικρίσω ξανά αυτά τα μάτια

που ήταν γεμάτα καλοσύνη!

Δίχως να αισθανθώ οτιδήποτε!

Μονάχα το όνειρο μου μένει

παρηγοριά μου τα βράδια

που θα πιέζω τον εαυτό μου

να σε ονειρευτεί!

Διότι η ζωή τελικά είναι απλώς

μια ουτοπία συναρπαστική

Καμία πραγματικότητα

δεν ωφέλησε ποτέ κανέναν!

Με οδηγό τα όνειρα

οι άνθρωποι επαναστάτησαν

εναντίον της κάθε πραγματικότητας

που τους ήθελε μόνιμα απασχολημένους

ώστε να μην ζουν τίποτα απολύτως!

Επιμένω λοιπόν στο όνειρο!

Διότι σημασία έχει να ζει κάποιος

το μεγαλείο της ψυχικής του ανάστασης

Την υπέρβαση αυτή

που σε κάνει να νιώθεις ρίγη στο κορμί σου

μονάχα με τη σκέψη σου

αφοσιωμένη σε εκείνον

που σου επέτρεψε ξανά να αντιληφθείς

τη ζωή ως θαύμα και όχι ως εξαναγκασμό!

7/7/23: 22:10

Υπάρχουν άνθρωποι

που βρίσκουν δικαιολογίες 

προκειμένου να αφήσουν πίσω τους

όλες τις στιγμές μαζί σου

Να τις κάψουν σαν ημερολόγιο

έτσι απλά από έντονη παρορμητικότητα

ώστε να μην τους συνδέει τίποτα απολύτως

καμία ανάμνηση

κανένα συναίσθημα

καμία στιγμή καθημερινής ρουτίνας

Και για αυτό τον λόγο θα σου πουν

πως έγινες συνήθεια στα μάτια τα δικά τους

και πώς δεν τους έλκει πλέον

η διαπίστωση πως είσαι δεδομένος!

Όμως η αγάπη που για αυτήν

έγιναν θαύματα μεγάλα

Πράξεις αξιέπαινες

Θυσίες εαυτών

και εγωισμών εκπαιδευμένων

επί σειρά ετών

Δεν είναι αυτό που δίδασκε

των ανθρώπων η πλούσια φαντασία

σε ογκώδη βιβλία

και ταινίες εξανθρώπινες!

Διότι την αγάπη την καταλαβαίνεις

πάντα στην απουσία της συνήθειας!

Το να σου λείπουν τα απλά καθημερινά λόγια

Το ξύπνημα για τη δουλειά

και η προετοιμασία της ημέρας

Ένα μήνυμα ενθαρρυντικό

για να αντέξεις των ανθρώπων την κακοήθεια

Ένα τηλεφώνημα ενημερωτικό

για το που θα πας, ποιόν φίλο θα δεις

Και η αίσθηση της παρουσίας του άλλου

ακόμη και αν δεν είναι δίπλα σου!

Το καθιερωμένο πρόγραμμα της κάθε ημέρας

για να ανταπεξέλθεις τις υποχρεώσεις σου

Φαγητό, μπάνιο, καθαρισμός σπιτιού κλπ

Τόσο μα τόσο συνηθισμένες ρουτίνες

που όμως έχεις την αξίωση

να μοιραστείς μαζί με κάποιον δίπλα σου!

Οπότε δεν είναι μονάχα οι αυθόρμητες στιγμές

χαράς, έρωτα, ρομαντικής ατμόσφαιρας

που ακουμπούν σαν αλάτι την πληγή

της μνήμης του πόνου

Αλλά και εκείνες που δεν έδινες

όση σημασία τους άξιζαν!

2/6/2023: 1:12

Μίλησε μου μέσα από φωτογραφίες

μπορείς να δώσεις στα όνειρα μου ιστορίες

Να έχω να βλέπω τα βράδια σαν ταινία 

μέσα μου η αγάπη πόνος και ατονία!

Έχω όμως ξεχάσει πλέον τη φωνή σου

Άραγε η χροιά που ακούω είναι η τωρινή σου;

Και συνομιλώ με τις σκιές μέσα στην ζάλη

Επικίνδυνη η σιωπή, με καταβάλλει

Μίλησέ μου με τα ποιήματα που γράφω

ακόμη για εσένα που τόσο σε νοιάζομαι

Η εμμονή μου αρρώστια που δεν θέλω να' χω

Με εσένα έμαθα ερωτικά να εκφράζομαι

28/6/23: 15:20

Δεν είναι οι σχέσεις φθορά, και να παραμελείς

συνεχώς τον πικρό εαυτό σου

Να είναι επικίνδυνο το να είσαι αφελής

να ονειρεύεσαι είναι θεμιτό σου

Δεν είναι οι σχέσεις για να μην είσαι εραστής

κάθε βράδυ να χάνεσαι στο κενό σου

Να ξαπλώνεις με κάποιον που αν κάποτε χρειαστείς

να είναι απών, το μεγάλο παράπονο σου

Δεν είναι οι σχέσεις ο προσωπικός σου έπαινος

μια διαρκή μάχη με κομμένη ανάσα

και κάθε σου βράδυ να καθρεφτίζεται ισχνός

ο εαυτός σου πάνω στη θάλασσα

Δεν είναι οι σχέσεις για να είσαι πάντα εκτός

από σημαντικές στιγμές που γίνονται μνήμες

Να σε κάνει ο άλλος να νιώθεις μικρός

και να σου ρίχνει για τα πάντα μόνο ευθύνες

21/5/23: 21:18

Ο Έλληνας δεν έχει πατρίδα σήμερα!

Την πούλησαν για κουπόνια

σε βενζινοπωλεια

και σούπερ μάρκετ

οι ίδιοι οι ανθέλληνες!

Αυτά τα μικρά συμφεροντολογικα ανθρωπάκια

στους χώρους εργασίας μας

οι γείτονες μας που δεν σέβονται

ώρες κοινής ησυχίας

οι ποδοσφαιρολάγνοι

που ξεσπούν την οργή τους στα γήπεδα

οι αμόρφωτοι ξερόλες που μόνο φωνή είναι!

Αυτά τα ανθρωπάκια δίχως αξία

αίσθηση τιμής

ή περηφάνεια για τους προγόνους

που έδωσαν το αίμα τους

για τα ιερά χώματα των Μυκηνών

και του Μεσολογγίου

Χιλιάδες χρόνια πάλης

για δημοκρατία και ελευθερία

Τόσοι κόποι χαμένοι

των ξυπόλητων Ρωμιών

κάτω από τον τουρκικό ζυγό!

Δεν μάθαμε τίποτα από την ιστορία;

Για τα γεγονότα μιας τετραετίας έστω;

Κόμμα βιαστών και δολοφόνων

φασιστών δουλεμπόρων

με το μαχαίρι στο κόκκαλο απειλούν

Κι εμείς αγαπάμε τον βιαστή μας;

Μας αξίζει η παραδοχή της ήττας μας;

Τόσο λίγοι είμαστε λοιπόν;

Προδότες αρχαίων διδασκαλιών;

Με το φτωχό μας λεξιλόγιο

διαβάζουμε επιγραφές αρχαϊκές!

Επισκεπτόμαστε μουσεία

χωρίς να θαυμάζουμε

Παρακολουθούμε αρχαίες τραγωδίες

που δεν κατανοούμε!

Πέθανε ακόμη μια φορά η Ελλάδα μας σήμερα!!!

Η καρδιά μου καμπάνα που χτυπά πένθιμα

Το κορμί μου μαριονέτα σε κουκλοθέατρο

με φθηνό εισιτήριο

Μην διαμαρτύρεστε άλλο!

Σιχάθηκα το ψεύτικο κλάμα σας!

Σας παίρνουν τα σπίτια!

Σας πετούν ένα κουπόνι

και σαν σκυλιά τρέχετε στον αφέντη σας!

Εμβολιαστήκατε σαν ζώα σε μάντρα παραγωγής!

Κάψανε την χώρα!

Ανοίγουν σύνορα!

Πουλάνε τα μουσεία μας σε ιδιώτες!

Δίνουν την πατρίδα μας κομμάτι κομμάτι

Σε εταιρίες κοντέινερ

ανεμογεννητριών

εξόρυξης χρυσού

και ιχθυοκαλλιεργειών!

Και λέτε ευχαριστώ στους πολιτικούς

που θέλουν να εξαφανίσουν την όποια αξιοπρέπεια

Την ίδια την ταυτότητα σας

στην ίδια την Γη μας!

Λυπάμαι πολύ!

16/5/23:

Κράτησε μου, σου ζητώ, σφιχτά το χέρι

Κανείς μας ποτέ δεν χρειάζεται να ξέρει

Τι ήμασταν κάποτε, πριν να βρεθούμε

Τι θα απογίνουμε όταν χαθούμε

Κοίταξε με βαθιά με μάτια τρυφερά

Μην το πεις σε κανέναν όταν νιώθεις χαρά

Να είμαστε στον έρωτα ανθοφόροι

Και ίσως να γίνουμε συνοδοιπόροι