22/7/23: 00.23 Για την Μ. (Φλώρινα)

Εσύ γλυκό χαμόγελο

και μάτια λαμπερά που δεν εξαπατούν

Μοναδική ανάμεσα στους ανθρώπους

Ξεχωρίζεις σαν λουλούδι το καλοκαίρι

ανάμεσα στα ξερά πλέον χόρτα

που ο άνεμος φυσώντας καυτός

αγγίζει το σώμα μου που αναζητά

λίγη δροσιά απεγνωσμένα

Πόσο θα ήθελα να φιλήσω τα λεπτά αυτά χείλη

να ηρεμήσω απλώς ακούγοντας

τη χροιά της φωνής σου!

Και ύστερα να μην έχει σημασία

η παροδικοτητα της αίσθησης

πως είσαι δικιά μου

με την έννοια βέβαια της κατάκτησης

και όχι της κατοχής!

Θα φύγει το καλοκαίρι αυτό

δίχως να αντικρίσω ξανά αυτά τα μάτια

που ήταν γεμάτα καλοσύνη!

Δίχως να αισθανθώ οτιδήποτε!

Μονάχα το όνειρο μου μένει

παρηγοριά μου τα βράδια

που θα πιέζω τον εαυτό μου

να σε ονειρευτεί!

Διότι η ζωή τελικά είναι απλώς

μια ουτοπία συναρπαστική

Καμία πραγματικότητα

δεν ωφέλησε ποτέ κανέναν!

Με οδηγό τα όνειρα

οι άνθρωποι επαναστάτησαν

εναντίον της κάθε πραγματικότητας

που τους ήθελε μόνιμα απασχολημένους

ώστε να μην ζουν τίποτα απολύτως!

Επιμένω λοιπόν στο όνειρο!

Διότι σημασία έχει να ζει κάποιος

το μεγαλείο της ψυχικής του ανάστασης

Την υπέρβαση αυτή

που σε κάνει να νιώθεις ρίγη στο κορμί σου

μονάχα με τη σκέψη σου

αφοσιωμένη σε εκείνον

που σου επέτρεψε ξανά να αντιληφθείς

τη ζωή ως θαύμα και όχι ως εξαναγκασμό!

7/7/23: 22:10

Υπάρχουν άνθρωποι

που βρίσκουν δικαιολογίες 

προκειμένου να αφήσουν πίσω τους

όλες τις στιγμές μαζί σου

Να τις κάψουν σαν ημερολόγιο

έτσι απλά από έντονη παρορμητικότητα

ώστε να μην τους συνδέει τίποτα απολύτως

καμία ανάμνηση

κανένα συναίσθημα

καμία στιγμή καθημερινής ρουτίνας

Και για αυτό τον λόγο θα σου πουν

πως έγινες συνήθεια στα μάτια τα δικά τους

και πώς δεν τους έλκει πλέον

η διαπίστωση πως είσαι δεδομένος!

Όμως η αγάπη που για αυτήν

έγιναν θαύματα μεγάλα

Πράξεις αξιέπαινες

Θυσίες εαυτών

και εγωισμών εκπαιδευμένων

επί σειρά ετών

Δεν είναι αυτό που δίδασκε

των ανθρώπων η πλούσια φαντασία

σε ογκώδη βιβλία

και ταινίες εξανθρώπινες!

Διότι την αγάπη την καταλαβαίνεις

πάντα στην απουσία της συνήθειας!

Το να σου λείπουν τα απλά καθημερινά λόγια

Το ξύπνημα για τη δουλειά

και η προετοιμασία της ημέρας

Ένα μήνυμα ενθαρρυντικό

για να αντέξεις των ανθρώπων την κακοήθεια

Ένα τηλεφώνημα ενημερωτικό

για το που θα πας, ποιόν φίλο θα δεις

Και η αίσθηση της παρουσίας του άλλου

ακόμη και αν δεν είναι δίπλα σου!

Το καθιερωμένο πρόγραμμα της κάθε ημέρας

για να ανταπεξέλθεις τις υποχρεώσεις σου

Φαγητό, μπάνιο, καθαρισμός σπιτιού κλπ

Τόσο μα τόσο συνηθισμένες ρουτίνες

που όμως έχεις την αξίωση

να μοιραστείς μαζί με κάποιον δίπλα σου!

Οπότε δεν είναι μονάχα οι αυθόρμητες στιγμές

χαράς, έρωτα, ρομαντικής ατμόσφαιρας

που ακουμπούν σαν αλάτι την πληγή

της μνήμης του πόνου

Αλλά και εκείνες που δεν έδινες

όση σημασία τους άξιζαν!

2/6/2023: 1:12

Μίλησε μου μέσα από φωτογραφίες

μπορείς να δώσεις στα όνειρα μου ιστορίες

Να έχω να βλέπω τα βράδια σαν ταινία 

μέσα μου η αγάπη πόνος και ατονία!

Έχω όμως ξεχάσει πλέον τη φωνή σου

Άραγε η χροιά που ακούω είναι η τωρινή σου;

Και συνομιλώ με τις σκιές μέσα στην ζάλη

Επικίνδυνη η σιωπή, με καταβάλλει

Μίλησέ μου με τα ποιήματα που γράφω

ακόμη για εσένα που τόσο σε νοιάζομαι

Η εμμονή μου αρρώστια που δεν θέλω να' χω

Με εσένα έμαθα ερωτικά να εκφράζομαι

28/6/23: 15:20

Δεν είναι οι σχέσεις φθορά, και να παραμελείς

συνεχώς τον πικρό εαυτό σου

Να είναι επικίνδυνο το να είσαι αφελής

να ονειρεύεσαι είναι θεμιτό σου

Δεν είναι οι σχέσεις για να μην είσαι εραστής

κάθε βράδυ να χάνεσαι στο κενό σου

Να ξαπλώνεις με κάποιον που αν κάποτε χρειαστείς

να είναι απών, το μεγάλο παράπονο σου

Δεν είναι οι σχέσεις ο προσωπικός σου έπαινος

μια διαρκή μάχη με κομμένη ανάσα

και κάθε σου βράδυ να καθρεφτίζεται ισχνός

ο εαυτός σου πάνω στη θάλασσα

Δεν είναι οι σχέσεις για να είσαι πάντα εκτός

από σημαντικές στιγμές που γίνονται μνήμες

Να σε κάνει ο άλλος να νιώθεις μικρός

και να σου ρίχνει για τα πάντα μόνο ευθύνες

21/5/23: 21:18

Ο Έλληνας δεν έχει πατρίδα σήμερα!

Την πούλησαν για κουπόνια

σε βενζινοπωλεια

και σούπερ μάρκετ

οι ίδιοι οι ανθέλληνες!

Αυτά τα μικρά συμφεροντολογικα ανθρωπάκια

στους χώρους εργασίας μας

οι γείτονες μας που δεν σέβονται

ώρες κοινής ησυχίας

οι ποδοσφαιρολάγνοι

που ξεσπούν την οργή τους στα γήπεδα

οι αμόρφωτοι ξερόλες που μόνο φωνή είναι!

Αυτά τα ανθρωπάκια δίχως αξία

αίσθηση τιμής

ή περηφάνεια για τους προγόνους

που έδωσαν το αίμα τους

για τα ιερά χώματα των Μυκηνών

και του Μεσολογγίου

Χιλιάδες χρόνια πάλης

για δημοκρατία και ελευθερία

Τόσοι κόποι χαμένοι

των ξυπόλητων Ρωμιών

κάτω από τον τουρκικό ζυγό!

Δεν μάθαμε τίποτα από την ιστορία;

Για τα γεγονότα μιας τετραετίας έστω;

Κόμμα βιαστών και δολοφόνων

φασιστών δουλεμπόρων

με το μαχαίρι στο κόκκαλο απειλούν

Κι εμείς αγαπάμε τον βιαστή μας;

Μας αξίζει η παραδοχή της ήττας μας;

Τόσο λίγοι είμαστε λοιπόν;

Προδότες αρχαίων διδασκαλιών;

Με το φτωχό μας λεξιλόγιο

διαβάζουμε επιγραφές αρχαϊκές!

Επισκεπτόμαστε μουσεία

χωρίς να θαυμάζουμε

Παρακολουθούμε αρχαίες τραγωδίες

που δεν κατανοούμε!

Πέθανε ακόμη μια φορά η Ελλάδα μας σήμερα!!!

Η καρδιά μου καμπάνα που χτυπά πένθιμα

Το κορμί μου μαριονέτα σε κουκλοθέατρο

με φθηνό εισιτήριο

Μην διαμαρτύρεστε άλλο!

Σιχάθηκα το ψεύτικο κλάμα σας!

Σας παίρνουν τα σπίτια!

Σας πετούν ένα κουπόνι

και σαν σκυλιά τρέχετε στον αφέντη σας!

Εμβολιαστήκατε σαν ζώα σε μάντρα παραγωγής!

Κάψανε την χώρα!

Ανοίγουν σύνορα!

Πουλάνε τα μουσεία μας σε ιδιώτες!

Δίνουν την πατρίδα μας κομμάτι κομμάτι

Σε εταιρίες κοντέινερ

ανεμογεννητριών

εξόρυξης χρυσού

και ιχθυοκαλλιεργειών!

Και λέτε ευχαριστώ στους πολιτικούς

που θέλουν να εξαφανίσουν την όποια αξιοπρέπεια

Την ίδια την ταυτότητα σας

στην ίδια την Γη μας!

Λυπάμαι πολύ!

16/5/23:

Κράτησε μου, σου ζητώ, σφιχτά το χέρι

Κανείς μας ποτέ δεν χρειάζεται να ξέρει

Τι ήμασταν κάποτε, πριν να βρεθούμε

Τι θα απογίνουμε όταν χαθούμε

Κοίταξε με βαθιά με μάτια τρυφερά

Μην το πεις σε κανέναν όταν νιώθεις χαρά

Να είμαστε στον έρωτα ανθοφόροι

Και ίσως να γίνουμε συνοδοιπόροι

19/4/23: 15:39

Όταν αγαπάς δεν έχει σημασία

τι ακριβώς θα αγαπήσεις στον άλλο

Μπορεί να είναι το ωραιότερο ψέμα

που άκουσες ποτέ σου!

Δεν ευθύνεσαι λοιπόν

για τις ώρες που περνάς

αναπολώντας ακόμη

ύστερα από μακροχρόνια θλίψη

την απάτη εκείνων των ονείρων

που σου επέτρεψε να κάνεις μαζί του

Δεν ευθύνεσαι για τις ώρες

εκείνες τις σκοτεινές

που ήρθαν στη ζωή σου

εξαιτίας της μη πραγμάτωσης

των πιο βαθιών επιθυμιών σου 

ή ακόμη και των υποσχέσεων

που ειπώθηκαν

από τρεμάμενα καυτά χείλη!

Τα συναισθήματα είναι ξεκάθαρα!

Μονάχα η δήθεν λογική που σκοτώνει

σιωπηλά καθετί μέσα σου

δεν έχει θέση στον έρωτα!

Αν έχεις την τιμή να νιώσεις 

σε έναν κόσμο που κατακλύζεται

από την ψυχρή λογική της επιβίωσης

μην χάσεις το δρόμο σου

προσπαθώντας να κάνεις τους άλλους

να γίνουν επιτέλους άνθρωποι

όπως εκείνους που έψαχνε με το φανάρι του

μέρα μεσημέρι τα αρχαία χρόνια 

ο ρακένδυτος φιλόσοφος στην αγορά

Να είσαι ξεκάθαρος λοιπόν

όπως τα συναισθήματα σου!

Η λογική δημιουργεί την απέχθεια

απέναντι στους αφοσιωμένους εραστές

και δημιουργεί ζευγάρια

απόλυτα εξαρτημένα

απόλυτα συμβιβασμένα

Δημιουργεί νεκρές εικόνες 

παρελθοντικής ζωής

σαν μνήματα ξεχασμένα στους αιώνες

Να ζεις λοιπόν πάνω από κάθε μνήμα

να περπατάς με όλη τη ζωντάνια σου

πάνω στην γη με ακούραστα πόδια

Γίνε η διαφορά και ζήσε στην αντίπερα όχθη!

Κάνε διδαχή σου 

τους υπέρμετρους χτύπους της καρδιάς σου!

Ηρεμία και ασφάλεια έχουν μόνο οι νεκροί!!!

18/3/23: 18:23

Δεν χρειάζεται να ξέρω τίποτα για εσένα
Μην μου μιλάς για το παρελθόν σου
Για τα σχέδια που κάνεις για το μέλλον
Ούτε το όνομα σου δεν θέλω να ξέρω!
Μην ρωτάς για την οδό που βρίσκεται το σπίτι
Για την ηλικία μου, τι δουλειά κάνω
το γούστο μου στην μουσική
Ποιοι είναι οι φίλοι μου
Πως επέλεγα τις πρώην μου
Τίποτα απολύτως!
Μου αρκεί ένα χαμόγελο
και το πάθος στα μάτια!
Μου αρκεί ένα κορμί που να λικνίζεται
Ένα κορμί που να ταράζεται από την ηδονή
Τα παθιασμένα λόγια που ξεστομίζονται αυθόρμητα
Τα σεντόνια που πετιούνται στο πάτωμα
Και οι μακρόσυρτες σιωπές
ύστερα από κάθε ερωτική πράξη
Έτσι δεν θα έχω το δικαίωμα να ζητήσω
τίποτα από εσένα!
Ούτε σχέση
ούτε αφοσίωση
ούτε φιλική προσέγγιση
στα όποια προβλήματα σου
και βέβαια ούτε ερωτικό δέσιμο
αυτό που ονομάζεται αγάπη!
Δεν θέλω ευθύνες!
Να σε καλώ στο τηλέφωνο
για να σου εξομολογηθώ
την στέρηση της απουσίας σου
Να γνωρίσω συγγενείς και φίλους
Να εξαρτώμαι από μια σου όμορφη κουβέντα
για να αντέχω την καθημερινότητα
Είμαστε εδώ για έναν κοινό σκοπό
να περνάμε απλώς καλά με το κορμί μας!
Δεν θέλω συζητήσεις μετά το σεξ!
Τίποτα που να μας δένει!
Απλώς έλα, τελείωσε
και ύστερα φύγε ικανοποιημένη!
Είμαι άνθρωπος της εποχής μου
Εθισμένος στην ανούσια μορφή ελευθερίας
Να κάνω ό,τι γουστάρω
χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανέναν!
Έτσι αν με δεις τυχαία στο δρόμο με κάποια άλλη
θα κάνω πως δεν σε ξέρω
θα σε προσπεράσω αδιάφορα
και το ίδιο ακριβώς κάνε κι εσύ
είσαι ελεύθερη να το κάνεις!
Δεν αντέχω τους συναισθηματισμούς!
Είναι αδυναμία στην εποχή μας!
Έχω κάθε ελευθερία να νιώθω μόνος
ακόμη και όταν βρίσκομαι μαζί σου!

8/3/23: 22:57

Για εκείνους που συγκεντρώθηκαν φανερά

γύρω από τα ματ και τους πνιχτούς καπνούς

με οδύνη για τόσα όνειρα ζοφερά

για όλους εκείνους τους αδειανούς σταθμούς

Για εκείνους που θέλουν πάντα να αλλάξει

η διαρκής θλιβερή ροή των γεγονότων

γράφω για μια ιστορία που θα διδάξει

το μέλλον στα χέρια υπεύθυνων ανθρώπων

Για όλα τα παιδιά μας που δεν τους γλύψανε

για όσους δεν τους αρέσει να βολεύονται

με μια πραγματικότητα που θελήσανε

πολιτικάντηδες να εκμεταλλεύονται

Δεν υπάρχει κακιά στιγμή, τύχη, ή μοίρα

υπάρχουν κάποιες ευθύνες, νόμοι γραμμένοι

αν γονιμοποιήσουν μια δικαιοσύνη στείρα

θα βρεθούν όλοι με εκρηκτικά ζωσμένοι!

Δεν υπάρχει λύση στην λύπη μόνο στην οργή

για όλα όσα συνέβησαν για δεκαετίες

το να μην ξεχνάμε θα φέρει την αυγή

ύστερα από πολλές μεγάλες θυσίες

Δεν είναι η ζωή επιβίωση, ρουτίνα

όταν κάποτε αντιληφθείς το νόημα της

θα πάψει να σε ενδιαφέρει η βιτρίνα

και θα έρθεις κι εσύ μαζί μας στο άλλαγμα της!

1/3/23: 18:28

Φέτος μην περιμένετε τα χελιδόνια να έρθουν
τα πήρε ένα τρένο χωρίς επιστροφή!
Άδειες φωλιές τα ενοικιαζόμενα σπίτια
άδειες οι αγκαλιές των νεαρών εραστών
Γονείς που περίμεναν μια κλήση
και έμειναν πραγματικά μόνοι την άλλη ημέρα
Φίλοι που δεν αποχαιρέτησαν σωστά
την τελευταία φορά
Φιλιά που δεν δόθηκαν
δίχως να ματώσουν τα χείλη!
Κοράκια άρπαξαν με βία
τις φωλιές των φετινών χελιδονιών!
Και εκείνα δεν θα έχουν που να πάνε
Θα γυρνούν σαν ψυχές τα φώτα τις νύχτες
έξω από δρόμους, δίπλα σε ράγες!

15/2/23:

Θα εκφραζόμαστε πλέον μονάχα ψιθυριστά

είναι η ζωή ένας διαρκής φόβος που διχάζει

Και προτιμούμε να έχουμε τα μάτια μας κλειστά

αποδεχόμαστε αμαχητί ότι μας ρημάζει

Είναι τα συναισθήματα πολυτέλεια ακριβή

Κοστίζει ολόκληρες ζωές ή δεκαετίες

Κι αν έχεις άφθονα αποθέματα για αμοιβή

Δούναι και λαβείν για να μην ζεις με τις Ερινύες

19/1/23: 23:28

Κάθε μας δυστυχία

είναι η μη αποδοχή

από ανθρώπους οι οποίοι

δεν έχουν ιδέα ποιοι είναι οι ίδιοι!

Από εκεί πηγάζουν οι ενοχές

για το ποιοι είμαστε πραγματικά

ενώ μας τρώει σαν εσωτερικό σκουλήκι

η σκέψη πως δεν είμαστε ποτέ μας αρκετοί

για την αγάπη των άλλων!

Έτσι κυνηγάμε ανθρώπους

που δεν γνωρίζουν την προσωπική τους αξία

δίνουμε σημασία σε σκιές που φοβούνται

να δουν τον ήλιο

για να μην γίνουν ένα με το φως του!

Είναι βαρύ φορτίο η λάμψη!

Λίγοι θέλουν να βγουν από τη σκιά

διότι βολεύτηκαν στο σκοτάδι!

Κυνηγάμε ανθρώπους

από καθήκον να τους σώσουμε

από τους δικούς τους εφιάλτες

από τα βάσανα των σκέψεων τους

που σαν αιώνες δυσοίωνοι

απλώνονται στον ορίζοντα!

Και το ευχαριστώ σε εμάς

είναι να μας ενοχοποιούν που γίναμε

μαλθακοί στα μάτια τα δικά τους!

Διότι δείξαμε αυτή την αδυναμία

που οι άνθρωποι πάντα εκμεταλλεύονται

προς όφελος τους!

Μα ποια η σημασία να δείξεις ποιος είσαι

να ξεγυμνωθείς μπροστά σε μάτια άγνωστα ακόμα

αν δεν έχεις σκοπό να δώσεις ενέχυρο την ψυχή σου

σε χέρια που μοιάζουν ολόλευκα;

8/1/23:

Ξέρεις τι είναι ο έρωτας;

Τι σημαίνει να έχεις ερωτική σχέση με έναν άνθρωπο;

Είναι οι στιγμές που σου εξομολογείται

τα λάθη που έχει κάνει στην ζωή του

Τι τον κάνει να χαμογελά ή να κλαίει

Να σου μιλά με τις ώρες

για τα παιδικά και τα εφηβικά του χρόνια

Τα μέρη που έζησε όμορφες στιγμές

το σπίτι που έμενε

Που πήγανε σχολείο

Πότε έδωσε το πρώτο του φιλί

Ποιόν ερωτεύτηκε για πρώτη φορά

Ποια ήταν η παρηγοριά του όποτε έμενε μόνος του;

Πότε ενηλικιώθηκε πραγματικά

με πόσο πόνο βίωσε του κόσμου την αλήθεια;

Πως φανταζόταν τον κόσμο στα παιδικά του χρόνια

Πως ονειρευόταν στα εφηβικά του χρόνια

το να κάνει έρωτα για πρώτη φορά;

Τι ήταν αυτό που τον πλήγωσε

Τι ήταν αυτό που τελικά αποφάσισε να πάει μπροστά;

Ποιες οι προσδοκίες του από τους ανθρώπους;

Ποια τα σχέδια για το μέλλον του;

Τι επιθυμεί να απολαμβάνει περισσότερο

κατά τη διάρκεια όλης του της ζωής;

Ποια η προσωπική του φιλοσοφία

τα πιστεύω του

οι ανησυχίες του

οι ευαισθησίες του;

Πως περνά δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο του;

Ζωγραφίζει;

Γράφει;

Κι όμως!

Υπάρχουν ακόμη και κάποιες κοινότοπες πληροφορίες

που όμως τόσο πολύ λαχταράς να μάθεις για εκείνον!

Για παράδειγμα ποια φαγητά απολαμβάνει περισσότερο

τι ποτά πίνει, ποια τα αγαπημένα του γλυκά;

Τι ώρες κοιμάται, ποιες ώρες προτιμά να κάνει μπάνιο;

Ποια εποχή του αρέσει περισσότερο και γιατί;

Που προτιμά να πηγαίνει διακοπές

με τι τρόπους απολαμβάνει την φύση

ή ακόμη και την νυχτερινή διασκέδαση;

Με τι είδους χιούμορ γελά δυνατά;

Τι είδους ταινίες παρακολουθεί με αφοσίωση;

Τι μουσική ακούει;

Τι βιβλία διαβάζει;

Και το σημαντικότερο από όλα αυτά

αν η ζωή δεν τον έκανε να χάσει την παιδικότητα του!

Εσείς συνεχίστε να ερωτεύεστε εικόνες

στον υπολογιστή ή το κινητό σας

να βγαίνετε ραντεβού με άτομα που έχετε την αίσθηση

πως σας παίρνουν συνέντευξη για δουλειά

Να πηδιέστε με τον κάθε άγνωστο στα μπαρ

με την δικαιολογία να έχετε χορτάσει την ζωή

πριν κάνετε οικογένεια!

Να νομίζετε σχέσεις την απουσία συναισθήματος

ή τον απόλυτο συμβιβασμό για να μην μείνετε μόνοι σας!

Εγώ θα συνεχίσω σε αυτή την άθλια εποχή

να ονομάζω έρωτα τις καταστάσεις αυτές

που νιώθεις θεϊκός μέσα σε έναν άνθρωπο!

Συνεχίστε τον δρόμο σας

που οδηγεί σε έναν αργό πρόωρο θάνατο!

Η απόφαση μου είναι η επίπονη προσπάθεια

ώστε να βιώσω ξανά τον Έρωτα στην ολότητα του!

19/12/22: 14:05

Προτιμώ από όλους τους ανθρώπους, τους δυστυχισμένους

εκείνους που με χαμηλό το βλέμμα τους δικάζουν

Όσους θαρραλέα τα βάζουν, με το θηρίο του μένους

και δεν προτιμούν στην ασφάλεια να αράζουν

Όσους λυπούνται μέσα τους, διαλύονται εντελώς

για τις φιλίες που χαθήκαν, χωρίς τη δική τους συγκατάθεση

Και παρηγορούν όχι μόνο με λόγια, μα φροντίζουν επιμελώς

τον κάθε άνθρωπο που υποφέρει, παρά τη δική τους διάθεση

Είναι εκείνοι οι μοναδικοί, οι σπάνιοι που υπάρχουν

δεν τους ξέρει κανείς, διότι περπατούν με σιγανά βήματα

Μα θα κάνουν θόρυβο, και σαν Ήλιοι αστράφτουν

σαν αντιληφθούν πως συμβαίνουν γύρω τους, άδικα κρίματα

Όσοι θέλουν λιγάκι τον κόσμο αυτό να αλλάξουν

κοιτάζουν πίσω από παράθυρα τη βροχή, να μην τους αντιληφθείς

Και δεν ντρέπονται να είναι αληθινοί, ακόμη κι αν ρημάξουν

σχέσεις ανθρώπινες, που όμως για εκείνους δεν ήταν υγιείς

Προτιμώ τους λίγους που μένουν, μόνοι από αηδία

κόντρα στην ανθρώπινη δήθεν κοινωνικότητα

Και όσους ψάχνουν αφορμές να διηγηθούν μια ιστορία

που αφορά την αντίδραση τους, στην κανονικότητα!

Δήθεν η ανθρωπότητα υποστηρίζουν, πηγαίνει μπροστά

όσοι έχουν χάσει τα δικά τους βήματα, και τους οδηγούν άλλοι

Δεν είναι υποχρέωση τους, μα θα αντιμετωπίσουν αντικρυστά

όσους τους χλευάσουν υποτιμητικά, μικροί ή μεγάλοι

Δεν μιλάνε στις λύπες, είναι υπερβολικοί με τις χαρές

κάθε συναίσθημα για αυτούς, έχει ριζωθεί βαθιά μέσα τους

Διχάζουν με την στάση τους, δεν δίνουν εύκολα ευχές

μα αγκαλιάζουν σφιχτά όποιον αντιληφθεί την μπέσα τους!

Κι όμως υπάρχουν όλοι αυτοί που τους υποτιμούν, οι αδαείς

τους κρίνουν αυστηρά, με βλέμματα που φανερώνουν εριστικότητα

Μα δεν θα κάνουν πίσω ποτέ, προτιμούν μόνοι λύκοι. παρά αμαθείς

επιμένουν πως με αντίδραση. θα πάει μόνο μπροστά η ανθρωπότητα!

10/12/22: 15:35

Τι κόσμος είναι αυτός;

Υπάρχουν πλέον γραμματοκιβώτια

χωρίς γράμματα!

Βρίσκεις μόνο διαφημιστικά καταστημάτων

ή λογαριασμούς παγίων εξόδων!

Ούτε μια ερωτική επιστολή!

Υπάρχουν σπίτια άδεια από ζωή

και κρύες κάμαρες που δεν αντηχεί λέξη

πόσο μάλλον γέλια η αναστεναγμοί!

Ο κόσμος αυτός επιδιώκει

να αισθάνονται απόκληροι οι ερωτευμένοι

ενώ δίνει δικαιώματα

σε βεβιασμένα σώματα αγνώστων

που έχουν κοινό σκοπό

την εφήμερη ηδονή!

Η μόνη ηθική ερωτική πράξη

είναι η παρατεταμένη αίσθηση ευθύνης

στην εκπλήρωση μιας ιερής τελετής

όπου χάνεις την αίσθηση του χρόνου

ξυπνάς από την ψευδαίσθηση πως υπάρχεις

ενώ χάνεται το Εγώ

και δίνει τη θέση του στο Εμείς!

Ο κόσμος αυτός θα με βρει απέναντι του!

3/11/22: 21:33

 Κορμί που έκανες βαθούλωμα στο κρεβάτι

και κοιμάμαι ακόμη από την άλλη πλευρά

Κορμί που μ' άφησες με πρόσχημα την απάτη

πώς θεώρησες κέρινα τα δικά μου τα φτερά

Κι έμεινα μόνος να νοσταλγώ το άρωμα σου

μέσα στο σπίτι μου υπάρχει παντού μια σκιά

Σε ένα φυλαχτό έχω γράψει τ' όνομα σου

χωρίς αγάπη η ζωή είναι μια ερημιά

Και κάθε πρωί η ίδια πάντοτε ρουτίνα

συνήθεια πλέον, να πενθώ την απουσία σου

Σε κάθε μου βήμα μόνο η λέξη "ξεκίνα"

μα είναι βάσανο σκληρό η οπτασία σου

6/10/22: 12:16

Δεν υπάρχει τέλος για εκείνον που ένιωσε!
Παρά μόνο μια άπειρη αρχή
Κάθε ημέρα που ξυπνάει με λυγμούς σιωπηλούς
Κάθε βράδυ που ξενυχτά με ένα βιβλίο στο χέρι
με την μόνη του σκέψη σε εσένα!
Δεν υπάρχει το ξε-αγαπω!
Πως είναι δυνατόν να αγαπάς κάποιον,
κι όμως να φεύγεις;
Πως είναι δυνατόν
να έχει ημερομηνία λήξης το συναίσθημα
Πως μπορείς να το κατεβάσεις
στο επίπεδο ενός εφήμερου
καταναλωτικού προϊόντος;
Μικρά πλοία οι σκέψεις στον ορίζοντα
με το χρώμα ενός ήλιου που ανατέλλει
Μεγάλα λαμπερά μάτια, παρακολουθούν
να χάνονται οι αχτίδες του
μέσα σε ένα πυκνό δάσος
γεμάτο ψηλές προσδοκίες
σαν έλατα που αγγίζουν το γαλάζιο
μα δεν εκδηλώθηκαν ποτέ!
Τα συναισθήματα που επιθυμούσαν
να ταξιδέψουν
πέρα από το φως αυτού του ήλιου
Χάθηκαν κάπου ανάμεσα στην γήινη ατμόσφαιρα!
Η διαρκή ματαίωση ονείρων
δεν είναι μονόδρομος!
Μονάχα αυτά μας σώζουν
από τους κίβδηλα χαρούμενους ξενιστές ανθρώπων
που φώλιασαν σε καρδιές άδειες
όχι για να τις γεμίσουν,
αλλά να τις στραγγίξουν από αίμα!
Μην συμβιβάζεστε με τίποτε λιγότερο
από την πραγματική ευτυχία!
Είναι ευλογία να μην ζεις την ζωή των άλλων!

22/9/22: 00:42

Δοκίμασα να χαρίσω λέξεις
Είδαν με καχυποψία
τη δωρεάν διάθεση τους!
Δοκίμασα να μοιράσω λουλούδια
Κατηγορήθηκα πώς δεν αφαίρεσα πρώτα
τα αγκάθια!
Δοκίμασα να απαγγείλω δημόσια
μα τους ενόχλησε η χροιά της φωνής μου!
Δοκίμασα να εξαφανιστώ για λίγο καιρό
στιγματίστηκα ως μισάνθρωπος!

Τελικά ό,τι και να επιλέξεις
πάντα λάθος θα κριθείς!
Μείνε ο εαυτός σου!
Μην αλλάξεις για την αθλιότητα
των ανθρώπων!