Κάηκε το δάσος!
Κάηκε το δάσος μας! Ακούς;
Πως να με ακούσεις...
Δεν υπάρχεις στη ζωή μου εδώ και πολλά χρόνια
Τόσα πολλά, που ούτε ανάμνηση θα είμαι πλέον
μέσα στου μυαλού σου το καταφύγιο
Δεν θα ξαναδούμε ποτέ μαζί αυτά τα δέντρα!
Δεν υπάρχουν πια!
Δεν θα περπατήσουμε ποτέ ξανά μαζί
σε αυτό το μονοπάτι
προς το ησυχαστήριο του αρχαίου ποιητή!
Έχει απομείνει μονάχα στο αρχείο σου
μια φωτογραφία από εκείνο το δάσος
όπως και στο δικό μου αρχείο
Για να μου θυμίζει πως κάποτε
θαυμάσαμε μαζί την φύση από εκεί ψηλά!
Κάηκε το δάσος μας λοιπόν!
Χάθηκε κάτι σχεδόν για πάντα από την φύση
Για εμένα χάθηκε κάτι πιο προσωπικό
κάτι πολύ μικρότερο
ασήμαντο σε σχέση
με το μέγεθος της καταστροφής
Χάθηκε ένα κομμάτι των αναμνήσεων μου!
Αυτό που ονομάζω πλούτο της ζωής!
Κάτι που δεν θα ξαναδώ ποτέ όσο θα ζω!
Και μου είναι δύσκολο να μην μπορώ πλέον
να ξαναδώ αυτό το δάσος
που περπατήσαμε μαζί!
Είναι σαν να έχω χάσει μέρος του εαυτού μου!
