Καλώς Ήλθατε!

Το παρόν ιστολόγιο έχει ως σκοπό την προβολή της ποίησης, έχοντας για οδηγό την προσωπική μου αγάπη. Επίσης δημιουργήθηκε με την επιθυμία της ανταλλαγής απόψεων και την επικοινωνία ανθρώπων με κοινά πάθη και ανησυχίες. Η όλη ιδέα της δημιουργίας αυτού είναι να δοθεί βάρος ιδιαίτερα στον ελεύθερο στοχασμό.

Παρασκευή 29 Απριλίου 2011

28/4/11:

Κοιτάζω γύρω μου τις μεγάλες πολυκατοικίες
Τα άθλια διαμερίσματα, κρύβουν τους ανθρώπους
Ακούω καθημερινά μονότονες ιστορίες
Τα όνειρα που χαθήκαν για τους κοινούς τόπους

Μορφάζω στους δίπλα μου, κάνω τα πιο φθηνά αστεία
Ξέρω πως η μέρα μου κάποτε θα τελειώσει
Θα στρώσουν τα κρεβάτια τους όπως κάναν στη θητεία
Καμιά θερμή επιθυμία δεν θα τους σώσει

Πάνε κάθε μέρα στις δουλειές τους σέρνοντας τα πόδια
Οι συνετοί τουλάχιστον, πρέπει να ουρλιάξουν
Περνάνε την βαριά πόρτα μαζί σαν σφαγμένα βόδια
Τα καθιερωμένα τρέμουν πως θα τους αλλάξουν

Οι διαμαρτυρόμενοι θα καταπιούν την οργή τους
Οι δειλοί τον εαυτό τους πρέπει να μισήσουν
Οι ρουφιάνοι ξέρουν πως είναι ολότελα δικοί τους
Με τα ψιλά γράμματα θα τους χρησιμοποιήσουν

Ύστερα από υπερωρίες θα γυρίσουν σπίτι
Στην τηλεόραση θα δουν πολλές μαλακίες
Κανείς τους δεν ξέρει ποιος είναι, τι ακριβώς του λείπει
Τους αρκεί να κάνουν οικογένειες τις ανίες

Αν καταφέρουν να ξεκουραστούν, έχει καθιερωθεί
Πως να ξοδέψουν το χρόνο τους, για να ψωνίσουν
Ο καταναλωτικός άνθρωπος ξέρει πως να ντυθεί
Και στα τυφλά θέλουν να τον κοινωνικοποιήσουν

Κάθε Σάββατο για να διαδώσουν τον εγωισμό τους
Θα επιδεικνύονται με το αυτοκίνητο
Υπερηφανεύονται για τον ευτελή κορεσμό τους
Και πως απόκτησαν το μεγάλο ακίνητο

Δέσμιοι στις μαίες τράπεζες, λάτρεις του Θεού-Χρήματος
Αφιερώνουν τη ζωή μόνο στον εαυτό τους
Γυαλίζουν σχολαστικά το μάρμαρο ενός μνήματος
Αφοσιώνονται αποκλειστικά στο σκοπό τους

Αν κάποτε τους ρωτήσεις για τον προσωπικό χρόνο
Θα πουν πως δεν προλαβαίνουν καν να απαντήσουν
Έχουν πολλές υποχρεώσεις και προβλήματα μόνο
Την τέχνη που αγάπησαν θα την λησμονήσουν

Για την φτώχια ξέρουν μονάχα να παραπονιούνται
Στα γήπεδα τις Κυριακές, βρίζουν να ξεσπάσουν
Δακρύζουν μπροστά σε εικόνες καθώς νέοι θυμούνται
Πώς τότε σκεφτόντουσαν τον κόσμο να αλλάξουν

Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

25/3/11

Ονομάζεσαι;
Χ
Τι εννοείς Χ; Επώνυμο δεν έχεις;
Μα είμαι ανώνυμος!
Άσε τις εξυπνάδες!
Δεν κάνω τον έξυπνο.
Μην κάνεις τον αφελή τότε!
Επώνυμο δεν έχω, επίθετο αν θέλετε;
Τέλος πάντων, αυτό εννοώ!
Χ
Όνομα πατρός;
Χ
Μητρός
Χ
Υπηκοότητα;
Δηλαδή;
Το κράτος όπου ανήκεις!
Το ονόμασαν Ελλάδα.
Μάλιστα: Υπηκοότητα Ελληνική.
Τι εννοείς με το ‘’ονόμασαν’’;
Έτσι μου είπαν από τότε που γεννήθηκα.
Ποιοι εννοείς;
Συγκεκριμένα οι γονείς μου.
Και ποιος το είπε στους γονείς σου;
Οι δικοί τους γονείς!
Χα! Και από πού το έμαθαν;
Μάλλον τους το είπαν στο σχολείο, όπως και σε εμένα.
Ουφ, κουράστηκα με εσένα! Άντε να τελειώνουμε!
Λοιπόν λέγε... θρήσκευμα;
Χριστιανός.
Τι έτσι απλά;
Έτσι ξέρω…
Τι Χριστιανός εννοείς;
Μα εκείνος που πιστεύει στον Ιησού Χριστό!
Με κουράζεις! Ορθόδοξος, καθολικός, προτεστάντης;
Ά! Ναι, ορθόδοξος.
Έτσι μπράβο.
Τι επαγγέλλεσαι;
Τι εννοείτε ακριβώς;
Εργασία… δουλεύεις κάπου;
Ά, ναι.
Έ που λοιπόν!
Σε μια εταιρία.
Ο εργοδότης σου;
Τι εννοείτε;
Αυτός που σε πληρώνει!
Ά! Το αφεντικό μου;
Ναι, το αφεντικό σου!
Χ
Μάλιστα…
Έχεις οικογένεια;
Ναι, βέβαια.
Το ονοματεπώνυμο της συζύγου σου;
Της γυναίκας μου εννοείτε;
Μάλιστα, της γυναίκας σου.
Χ.Χ. ε, να σας πω και τα υπόλοιπα στοιχεία της;
Δεν χρειάζεται θα τα βρούμε εμείς. Είναι όλα κατοχυρωμένα
στον προσωπικό της φάκελο.
Τέκνα;
Δηλαδή;
Παιδιά έχετε αποκτήσει;
Όχι, αλλά με συγχωρείτε… τι εννοείτε με το αν ‘’έχουμε’’;
Κατά τη συνηθέστερη εκδοχή
δύο άνθρωποι που συμφωνούν να μείνουν μαζί
κάτω από την ίδια στέγη, επιθυμούν να κάνουν οικογένεια.
Ναι, σας καταλαβαίνω. Αλλά το ‘’έχετε’’ δεν το καταλαβαίνω απόλυτα!
Ανθρώπους που έχετε δημιουργήσει μέσω της ερωτικής σας συνεύρεσης
και κατά αυτόν τον τρόπο, σας ανήκουν!
Ά! Ναι! Με παρόμοιο τρόπο που δημιουργήσατε κι εμένα δηλαδή!
Σταμάτα πια! Αυθάδη!
Ώστε αυθάδης;!
Ναι κύριε! Και σας προειδοποιώ πως με αυτή την
ανάρμοστη συμπεριφορά, κινδυνεύετε να χειροτερέψετε τη θέση σας!
Συνεχίζουμε λοιπόν! Τελευταία ερώτηση! Φίλους έχετε;
Τι εννοείτε ακριβώς;!
Άτομα με τα οποία υπάρχει κάποια συμπάθεια και έχετε κοινωνικές επαφές.
Ανθρώπους που κάνω παρέα εννοείτε;
Μάλιστα.
Όχι!
Όχι;!
Όπως σας είπα απλά, όχι!
Δεν είστε κοινωνικό όν εσείς κύριε; Δεν έχετε επαφές με τους ανθρώπους;
Φυσικά, αλλά εγώ νόμιζα με την άλλη έννοια.
Ποια δηλαδή;
Να, για παράδειγμα εγώ γνωρίζω πως φίλο αποκαλούμε εκείνον
που συνδεόμαστε με δεσμούς συμπάθειας και εκτίμησης!
Παίζετε με τις λέξεις κύριε! Σε τι αποσκοπείτε;
Σε τίποτα!
Πουλάς και πνεύμα; Αυτό μας έλλειπε!
Είστε ένα λάθος της ανθρώπινης φύσης! Σας το ξαναείπα πως είστε αυθάδης!!!
Αυθάδης! Ωραία λέξη! Σημαίνει αυτός που δεν έχει σεβασμό!
Ε λοιπόν, αυτή η συμπεριφορά σας αξίζει!
Ανέχθηκα τα όμορφα σας λόγια, ντυμένα με της υποκρισίας
την τυπική χρησιμότητα.
Ανέχθηκα να βρομίζουν τις λέξεις,
δίνοντας τους την σημασία που τους συμφέρει!
Ανέχθηκα να κατεβάζω το κεφάλι μπροστά
στις δικές σας δανεικές ''αξίες''!
Ανέχθηκα την άσκοπη ζωή,
βυθισμένη στης καθημερινότητας τον αργό θάνατο!
Βαρέθηκα τις τυπικές διαδικασίες όπως αυτήν εδώ!
Τα ονόματα που χρησιμεύουν μόνο για κοινωνική εξυπηρέτηση
Τα κράτη, νοητές γραμμές σημάδια της ρημαγμένης Γής
Τις θρησκείες, ελπίδες εκμεταλλευόμενες το φόβο του θανάτου
Τον εργατικό μεσαίωνα, που πουλάς το κορμί σου σαν πόρνη
Τις οικογένειες, ως μοναδικό προορισμό στη ζωή σου
Τους φίλους, ώς μια τυπική συνάντηση των ανθρώπων!
Αυτά, και λίγα σου είπα!

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

17/1/11


Η οργή είναι αποτέλεσμα της καθαρής συνείδησης
Γίνεται άμυνα επιθετική στα χέρια των δίκαιων
Που την περηφάνια φέρουν ως το μοναδικό τους σημάδι
Στο πάντα καθαρό μέτωπο τους

Η οργή είναι η εξωτερικευμένη καταπίεση
μιας ξεσκισμένης σαν ύστερα από σκληρή μάχη σημαίας
Η διάψευση ενός ερωτευμένου με την ύστατη ζωή
Ένα κύμα που μας στέλνει μακριά
Τα πλοία των άσωτων ονείρων

Η οργή είναι το πνιγμένο δάκρυ του συνετού ανθρώπου
Η πιο σκοτεινή πλευρά μιας απόκρυφης ευαίσθητης φύσης
Και η αιχμηρή αχτίδα του αλλοπρόσαλλου Ήλιου μας
Σκοτώνει το υποσυνείδητο

Η οργή είναι πάντα καθαρή, ατσαλένια απάντηση
Σε ένα βρόμικο και νοσηρό σύστημα πενιχρών αξιών
Το κεφάλι που κοιτάζει ψηλά, και έχει ζωηρό βλέμμα
Η γροθιά ενός καταπιεσμένου
Που δεν λυγίζει στις προκλήσεις τους

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

Φυσιολογικός

Μητέρα
Παιδί μου…
Μεγάλωσε σαν άνθρωπος όπως πρέπει
Πήγαινε στον παιδικό σταθμό με τα υπόλοιπα παιδάκια
Να θεωρείς γονείς τον παππού και τη γιαγιά σου
Να πάς σχολείο και να μας φέρνεις καλούς βαθμούς
Να λες τα ποιηματάκια στις σχολικές σου εορτές
Να παίζεις στα σκετσάκια τα Χριστούγεννα
Και να είσαι παντού ο πρωταγωνιστής!
Μην είσαι δεύτερος ποτέ, γιατί αυτό θα λυπήσει τους γονείς σου!
Πρόσεξε μην κάνεις τη μαμά σου να δακρύσει
Να λες πως αγαπάς αυτά που συνηθίζεις!
Ποτέ να μην αντιδράς σε αυτά που σου λένε
Και πάντοτε να είσαι τυπικός στις καλημέρες
Προσπάθησε για το καλό σου να με ακούς
Στη ζωή από το δρόμο που σου δώσαμε μην ξεστρατίσεις
Καλό είναι αυτό που μας συμφέρει!
Καλό είναι αυτό που κάνουν οι άλλοι
Κακό αυτό που δεν μας δίνει ευτυχία
Και ευτυχία είναι αυτό που συνηθίζουμε!
Για δες τα παιδάκια στην τηλεόραση
Είναι όλα τόσο χαρούμενα γιατί ακούν τους γονείς τους!
Να ξέρεις πως θέλω πάντα να βλέπω το χαμόγελο στα χείλη σου
Δεν σε θέλω λυπημένο
Γι’ αυτό πάντα να με ακούς
Ξέρω εγώ ποιο είναι το καλό σου!
Μην δεις αυτά τα κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση
Έχει κάποιο reality ή τηλεπαιχνίδι απόψε
Έτσι θα μάθεις ποιοι επιβιώνουν μέσα στη ζωή!
Δεν χρειάζεται να στεναχωριέσαι
Θα σου αγοράσουμε καινούρια παιχνίδια
Που θα είναι μόνο δικά σου!
Άνοιξε τα σχολικά σου βιβλία
Για να μάθεις τον κόσμο όπως θέλουν να είναι!
Δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο, όλα θα τα βρεις έτοιμα!
Πατέρας
Παιδί μου μεγάλωσες!
Τώρα που πήγες στο γυμνάσιο μπήκες στην εφηβεία!
Βρες κάποιο κορίτσι να αγκαλιάσεις
Δεν θέλω να σε βλέπω μόνο!
Βρες καινούριους φίλους παρέα να κάνεις
Μην μπλέξεις σε κακές παρέες
Μπράβο! Πολύ καλούς βαθμούς μου έφερες!
Κάποτε θα γίνεις μεγάλος και θα έχεις καλή δουλειά!
Συνέχισε όπως σου είπα!
Δεν κατάλαβα;! Σου αρέσει η μουσική;
Μα εσύ θα γίνεις επιστήμονας! Έχω όνειρα για σένα!
Δεν με ενδιαφέρει αν σου αρέσει να γράφεις!
Πώς θα γεμίσεις το στομάχι… με μελάνι;
Άσε τα πινέλα κάτω σου λέω!
Γίνε κοινωνικός επιτέλους!
Πήγαινε τη βόλτα σου και αργά να μην γυρίσεις
Κοίτα τους άλλους, συνέχεια με κοπέλες είναι!
Ά! Τι όμορφη κοπέλα! Την γνωρίζεις;
Γιατί δεν με ακούς, που πάς να μπλέξεις;
Γιέ μου, έλα να σε πάω σε οίκο ανοχής!
Είναι πολύ όμορφα εκεί!
Οι γυναίκες πουλιούνται για λίγα λεφτά!
Όλοι οι φίλοι σου έχουν πάει εδώ και καιρό!
Βιάσου το τρένο να μην χάσεις!
Δεν καταλαβαίνεις, στο λύκειο είσαι πια!
Μήπως έχεις κάποιο πρόβλημα γιέ μου;
Και τώρα που σου δημιούργησα ενοχές
Είμαι σίγουρος πως θα πάς κι εσύ όπως έκαναν οι φίλοι σου!
Θα κοιμηθώ ήσυχα απόψε, επειδή ο γιός μου με αυτόν τον τρόπο έγινε άντρας!
Τι είπες;! Αγαπάς μια κοπέλα;
Πρόσεχε υπάρχει και AIDS!
Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς πως δεν την έχεις αγγίξει ακόμα!
Μα σε αυτή την ηλικία που βρίσκεσαι δεν την έχεις πηδήξει;
Τι σημαίνει πως την σέβεσαι;
Φέρσου σαν άντρας επιτέλους!
Τι είναι αυτά τα τετράδια που βρήκε η μάνα σου στα συρτάρια!
Θεέ μου! Γράφεις ανόητα ποιηματάκια;
Ρε σύ! Αυτά θα σου δώσουν λεφτά;! Αυτά θα σε κάνουν άνθρωπο;
Τι βαθμοί είναι αυτοί που μας έφερες και μας στεναχωρείς;
Άντε κάνε το στρατιωτικό σου, και ύστερα πήγαινε αμέσως για δουλειά!
Μα τι βλακείες είναι αυτές που ακούς;
Παράτα την κιθάρα σου σε μια γωνιά!
Τι ρούχα είναι αυτά που φοράς;! Δεν βλέπεις τους άλλους τι φοράνε;
Γι’ αυτό δεν σε θέλει κανείς!
Γονείς
Έπιασες δουλεία; Όχι ακόμα;!
Ξέρω κάποιον για να σε βολέψει κάπου να μην είσαι άνεργος!
Και έχουμε υποχρεωθεί, οπότε να είσαι φρόνιμος και υπάκουος.
Μην κάνεις παράπονα γι αυτόν που σε ταΐζει!
Έτσι είναι η ζωή, έτσι την μάθαμε κι εμείς!
Βγάλε λεφτά και ξόδεψέ τα σε όσα διαφημίζουν!
Τί; Υπάρχουν συνάδελφοί σου που βγάζουν περισσότερα;
Ως πότε θα είσαι στην ίδια θέση; Γλύψε κι εσύ!
Αχ, γιέ μου επιτέλους! Έγινες προϊστάμενος!
Τώρα βγάζεις αρκετά και μπορείς να μείνεις μόνος σου
και να συντηρείς τον εαυτό σου.
Δεν πειράζει που δουλεύεις 10-12 ώρες την ημέρα τώρα!
Οι αμοιβές σου είναι υψηλές!
Πώς τα περνάς στο καινούριο σου σπίτι;
Δεν έχεις χρόνο για τα ενδιαφέροντα σου;
Μα τι σε ενδιέφερε στη ζωή εκτός από τη μουσική και τα στιχάκια;
Είσαι πια πολύ μεγάλος για αυτά.
Βρες μια κοπέλα όμορφη και μείνε μαζί της.
Δεν έχεις χρόνο για να τη βλέπεις;
Δουλεύει; Ωραία μπορείτε να κάνετε πια οικογένεια!
Δήλωσε στο κράτος ότι θα παντρευτείς
και δημοσίευσέ το σε κάποια εφημερίδα. Έτσι πρέπει να γίνει.
Να ψάξεις να βρεις έναν παπά που παίρνει λιγότερα χρήματα!
Δεν έχεις χρήματα για θρησκευτικό γάμο; Κάνε έναν πολιτικό!
Μα τι είναι αυτά που μου λες;! Θα υπογράψεις μόνο ένα χαρτί;
Μη φοβάσαι γιέ μου παντρέψου εσύ, και το παιδί θα το μεγαλώσουμε εμείς!
Όπως κι εσύ, εντελώς φυσιολογικά
Θα μιλήσει στα 2 του χρόνια και θα πίνει από το μπιμπερό το συσκευασμένο του γάλα
Φρόντισε να γεννήσει όποτε αποφασίσει ο γιατρός κι όχι η φύση!
Και μην παραλείψεις να τον πληρώσεις καλά!
Η γυναίκα σου δεν χρειάζεται να το θηλάσει επειδή έχει δουλειά
Ευτυχώς υπάρχουν γάλατα ξεχωριστά για κάθε ηλικία
Δεν πειράζει, έτσι μεγαλώνουν τα παιδιά σήμερα!
Δεν πάει άλλο ο γάμος; Αποφασίσατε να χωρίσετε;
Όχι πρέπει να κρατήσετε το γάμο!
Είστε υποχρεωμένοι για τα παιδιά!
Γιέ μου τώρα που ήρθε ο καιρός να πεθάνω
Μπορώ να πω πως είχα ένα φυσιολογικό παιδί!

Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

28/9/10:


Περπατάμε στις απέραντες λεωφόρους μόνοι
Οι ψυχές μας μοιάζουν με φθινοπωρινά δέντρα
που τα τσακίζει ο άνεμος
και τα ξερά φύλλα τους
καρδιάς δημιουργήματα
πέφτουν βαρύγδουπα πάνω στο τσιμέντο
Νεκρά, κιτρινισμένα
από τις θλιβερές σταγόνες της βροχής
Τα δάκρυα του ουρανού πάντοτε μας συντρόφευαν!
Ο άνεμος πάντοτε μας έσπρωχνε μακριά
από τους γκρεμούς που κείτονται
σιωπηλές οι ελπίδες μας
Έχουμε για προστάτη και οδηγό
το ένστικτο της ζωής!
Δεν μας αφήνει να καταλήξουμε
εκεί που μας σπρώχνει η κακοήθεια των ανθρώπων!
Τουλάχιστον όχι εύκολα…
Γίνεται η αιτία για να γεννηθεί μέσα από τα χέρια μας
αυτό που νικά το θάνατο!
Η δημιουργία!