Καλώς Ήλθατε!

Το παρόν ιστολόγιο έχει ως σκοπό την προβολή της ποίησης, έχοντας για οδηγό την προσωπική μου αγάπη. Επίσης δημιουργήθηκε με την επιθυμία της ανταλλαγής απόψεων και την επικοινωνία ανθρώπων με κοινά πάθη και ανησυχίες. Η όλη ιδέα της δημιουργίας αυτού είναι να δοθεί βάρος ιδιαίτερα στον ελεύθερο στοχασμό.

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

28/9/10:


Περπατάμε στις απέραντες λεωφόρους μόνοι
Οι ψυχές μας μοιάζουν με φθινοπωρινά δέντρα
που τα τσακίζει ο άνεμος
και τα ξερά φύλλα τους
καρδιάς δημιουργήματα
πέφτουν βαρύγδουπα πάνω στο τσιμέντο
Νεκρά, κιτρινισμένα
από τις θλιβερές σταγόνες της βροχής
Τα δάκρυα του ουρανού πάντοτε μας συντρόφευαν!
Ο άνεμος πάντοτε μας έσπρωχνε μακριά
από τους γκρεμούς που κείτονται
σιωπηλές οι ελπίδες μας
Έχουμε για προστάτη και οδηγό
το ένστικτο της ζωής!
Δεν μας αφήνει να καταλήξουμε
εκεί που μας σπρώχνει η κακοήθεια των ανθρώπων!
Τουλάχιστον όχι εύκολα…
Γίνεται η αιτία για να γεννηθεί μέσα από τα χέρια μας
αυτό που νικά το θάνατο!
Η δημιουργία!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πολυ ομορφο !!

Αληθειες Ψυχης!